Posts

Showing posts from December, 2025

जागृत भय - भाग 1

Image
  कोमल, वय २६ वर्षे, एका लहानशा शहरातून आली होती.  मध्यमवर्गीय घर, मर्यादित साधनं, आणि स्वप्नांना सतत चिमटे काढणारी वास्तवाची टोचणी हे सगळं तिच्या बालपणापासून तिच्या सोबतीला होतं.आई-वडीलांवर आणि लहान भाव-बहिणीवरची काळजी घेणं तिच्या दैनंदिन जीवनाचा भाग होता. म्हणूनच, कोमल नेहमी स्वतःला प्रेरित करत असे“घराला आधार द्यायचा असेल, घरच्यांची परिस्थिती सुधारायची असेल, तर मला कष्ट करावेच लागतील.” खूप मोठी स्वप्नं मनाशी बाळगून ती पुण्यासारख्या गजबजलेल्या शहरात आली. इथे येणं म्हणजे तिच्यासाठी फक्त नोकरी मिळवणं नव्हतं तर घरच्यांच्या आयुष्यात नवा प्रकाश आणण्याची ही शेवटची वचनबद्ध धडपड होती. पुण्याच्या गर्दीतून चालताना तिच्या पावलांमध्ये एक वेगळाच आत्मविश्वास असायचा. जणू ती स्वतःला नव्याने सिद्ध करायला निघाली होती.बघता बघता तिने नोकरी मिळवली आणि आज तिला ही नोकरी करत पाच वर्षे झाली आहेत . काम तिच्यासाठी फक्त जबाबदारी नव्हतं ते तिचं शस्त्र होतं, तिची ताकद, आणि तिच्या स्वप्नांच्या लढाईतील सर्वात मोठा साथीदार. थकवा तिचा पाठलाग करायचा, अडचणी तिचा मार्ग अडवण्याचा प्रयत्न करायच्या, कधी परिस्थिती त...

मीच परत आलोय… पण मी नाही

Image
 आभासपूर साताराजवळील एका पर्वतरांगेच्या कुशीत वसलेलं, साधं पण वेगळं गाव. माणसांची गती हळू, रस्त्यांवर फक्त मातीला ओलेपणाची वास व पावसाच्या थेंबांचा आवाज जाणवतो. या ऋतूत, मोसम जसे कधीही पावसाला सुरुवात करेल, तसंच गाव हिरव्यागार रंगात लपून जातं. पाखरांचा किलबिलाट, ओल्या मातीचा वास, आणि पाण्याने भरलेल्या खळखळत्या नाल्यांचा आवाज सगळं काही जणू गावाला जीव देत असे. गावाच्या बाहेर पर्वतावरून येणारा वारा झाडांच्या पानांना हलवत असे, आणि गवताच्या प्रत्येक कड्यावर थेंब जणू मोत्यासारखे चमकत असत. गावाच्या पल्याड, अरुंद रस्त्याने जात एक जुनी रासीकामाची कारखाना होती तुटलेल्या काचांनी आणि धुळीच्या थरांनी वेढलेली. जवळपास पन्नास लोक तिथे काम करीत होते, आणि प्रत्येकाचा स्वतःचा एकच ठराविक दिनक्रम होता. त्यात अभिषेकही होता, २७ वर्षांचा, पण त्याच्यासारखा गावात कोणीही नव्हता. अनाथ, तो आपल्या छोट्या घरात एकटाच राहत असे घर गावापासून थोडेसे अंतरावर, झोपड्या व घाणीकचऱ्यापासून दूर, जणू त्याने स्वतःसाठी एक छोटासा, सुरक्षित विश्व उभा केलेला होता. अभिषेक खूप अंतर्मुख होता. कारखाना तो हळूच येत-जाई, सहकर्मचा...